تبلیغات
. - ببخشید!چند لحظه...

مرتبه
تاریخ : یکشنبه 8 بهمن 1391

ببخشید!چند لحظه...

چگونه جای دوست و دشمن گرفته می شود؟

طرح موضوع دوست و دشمن برخاسته از ذات اسلام ناب است. اسلام ناب برخلاف اسلام آمریکایی به مقتضای شرایط با همه طرح دوستی یا دشمنی نمی ریزد، بلکه در تفکیک دوست از دشمن بر اساس اصولی از قبل موجود عمل می کند.اهمیت این موضوع در اسلام سیاسی و انقلابی دو چندان است.از همین رو رهبر معظم انقلاب همواره بر ضرورت شناخت دوست از دشمن تأکید دارند و به کرّات نخبگان و مردم را هشدار داده اند که مبادا دوست را به جای دشمن و دشمن را به جای دوست اشتباه گیرند.ایشان داشتن بصیرت را برای تشخیص دوست از دشمن ضروری می دانند.

حال سؤال مهمی که وجود دارد اینکه چه عواملی سبب می شود که دوستان، یکدیگر را بجای دشمن اشتباه بگیرند؟

مهمترین عاملی که سبب می شود جای دوست با دشمن اشتباه گرفته شود،«شناخت ناقص» است. شناخت ناقص در مرحله ی اول به معنای عدم شناخت تفکرحق از باطل است نه بازیگران این دو جبهه. در مرحله ی اول باید تفکر باطل را شناخت و آنگاه بررسی کرد که آیا یک بازیگر سیاسی در این تفکر تعریف می شود یاخیر.

وقتی که حارث بن حوط با امیرالمؤمنین (ع) بیعت نکرد وکنار کشید به امام گفت:«تو گمان می کنی که من اصحاب جمل (طلحه و زبیر و...) را در طریق گمراهی می دانم؟»امام در پاسخ فرمودند:«یاحارث انک نظرتَ تحتک ولم تنتظر فوقک؛فَحِرتَ اِنَّک لم تعرف الحق فتعرف الحق مَن اَتاه ولم تعرف الباطل فتعرف من اتاه»؛ تو زیر پای خود رادیدی، اما پیرامونت را نگاه نکردی؛ پس سرگردان شدی؛ همانا حق را نمی شناسی تا اهلش را بشناسی؛ باطل را نمی شناسی تا اهلش را بشناسی.»(نهج البلاغه حکمت262)

در مرحله ی دوم شناخت ناقص زمانی به وجود می آید که فرد محیط زیست یک بازیگر سیاسی را نشناسد.وقتی یک فعال سیاسی در قبال موضوعی واکنش نشان می دهد، در حد همان واکنش باید پاسخ او را داد، نه اینکه آن واکنش را بر پایه ی قضاوت درباره ی گذشته ی حال و آینده ی او بدانیم و از درون یک واکنش، سیاستی راهبردی نسبت به آن بازیگر تدوین کنیم، چرا کتمامی محیط زیست های فرد را تفسیر کرد وباید در مقام صدور حکم وتجویز برنامه باید خیلی محتاط بود و بر حسب همان واکنش فرد پاسخی در همان محدوده ارائه کرد.

شناخت ناقصی که گفته شد هم برخاسته ازا خطای فکری و محاسباتی باشد وهم برخاسته از خطای فکری و محاسباتی وهم برخاسته از از غلبه ی احساسات و هیجانا فرد. در هردو ی این شرایط تنها صبر کردن و پرهیز از موضع گیری عجولانه  است که می تواند سبب شفاف شدن اوضاع گردد. زبان و گفتار وادبیات به کارگرفته شده چه در مرحله ی کنش و چه در مرحله ی واکنش تاثیر گذارترین عامل شکل دهی به فضای سیاسی است.

در سال 1387 رهبر معظم انقلاب  با انتقاد از رواج ادبیات غیر منصفانه در فضای سیاسی کشور ، از این شرایط با عنوان بی بند و بار در گفتار یاد کردند و ضمن دعوت به مراقبت در حرف زدن، هشدار دادند که خداوند از گفتار مغرضان  و بی بند و بار در گفتار به سادگی نمی گذرد.

جمع آوری  سید علی مرعشی پور

 

 



ارسال توسط سیدعلی
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ